Animalia.pl :: Internetowy serwis o zwierzętach, sklep zoologiczny

piątek, 10 września 2010
 


Towary: 0 szt.
Wartość: 0.00 zł
Zaloguj się
Nowy użytkownik
Koty - karmy i akcesoria dla kotów
Psy - karmy i akcesoria dla psów
Konie i jeździectwo - sprzęt i akcesoria
Rybki - karmy i akcesoria akwarystyczne
Ptaki - karmy i akcesoria dla ptaków
Gryzonie - karmy i akcesoria dla gryzoni
Króliki - karmy i akcesoria dla królików
Gady i płazy- karmy i akcesoria dla gadów i płazów
Fretki - karmy i akcesoria dla tchórzofretek
Stawy i oczka wodne - akcesoria do wyposażenia i pielęgnacji
Stawy i oczka wodne - akcesoria do wyposażenia i pielęgnacji

Zęby przetrwałe u psów.

Autor: Agnieszka Pawłowska, 2010-02-01


U zwierząt mięsożernych, do których zaliczane są również psy, występują dwa pokolenia zębów. Pierwsze pokolenie nazywane jest zębami mlecznymi. Wyrastają one już w trzecim tygodniu życia zwierzęcia. Jako pierwsze zazwyczaj pojawiają się kły, a następnie w przeciągu około trzech tygodni pojawia się reszta uzębienia. Zęby znajdujące się najbardziej z przodu nazywa się siekaczami, a dokładniej można podzielić je na cęgi, średniaki i okrajki. Zaraz za nimi znajduje się różniący się od nich kształtem, zaostrzony kieł. Za kłem znajdują się zęby przedtrzonowe, a na końcu trzonowce. Zębów mlecznych jest mniej niż stałych, ponieważ pierwsze zęby przedtrzonowe jak i trzonowce nie mają swoich odpowiedników w uzębieniu mlecznym. Tak zwane „mleczaki” bardzo łatwo odróżnić od zębów stałych. Są one krótsze, smuklejsze, oraz – co z pewnością potwierdzi każdy właściciel szczeniaka – dużo bardziej kujące niż zęby stałe. Jest ich w sumie 28 – 14 w szczęce oraz 14 w żuchwie.

Wymiana uzębienia mlecznego na stałe rozpoczyna się w trzecim miesiącu życia. Na przełomie szóstego i siódmego miesiąca, szczenię powinno mieć już wykształcony cały komplet zębów stałych, których w sumie powinno być 42 – 20 w szczęce i 22 w żuchwie. Zęby stałe i mleczne są zaopatrywane przez te same nerwy i naczynia krwionośne. Kiedy rosnący zawiązek zęba stałego zaczyna rozwijać się i wzrastać, uciska on na korzeń zęba mlecznego, a tym samym doprowadza do obumarcia „mleczaka”. Ząb mleczny zaczyna się obluzowywać, traci kontakt z podłożem, a naczynia krwionośne które zapewniały mu odżywienie zaczynają zaopatrywać nowy, tworzący się w tym miejscu ząb. Taka sama sytuacja dotyczy nerwów. W trakcie procesu wymiany zębów zwierzę cały czas rośnie, jego szkielet powiększa się, a tym samym w żuchwie i szczęce robi się coraz więcej miejsca na nowy, większy zestaw zębów.

Niekiedy zdarza się, że zawiązek zęba stałego ma nieco inne niż zazwyczaj położenie. Nie uciska on wtedy na korzeń zęba mlecznego, dzięki czemu „mleczak” pozostaje ukrwiony, unerwiony, a co za tym idzie nie wypada, pozostając w jamie ustnej jako przetrwały ząb mleczny. Sytuacja taka może dotyczyć jednego, bądź kilku zębów, choć niekiedy zdarza się, że cały komplet zębów w jamie ustnej psa jest zdublowany.

Przetrwałe zęby mleczne należy bezwzględnie usuwać. Wyrzynające się zęby stałe są już swoich właściwych rozmiarów i potrzebują odpowiednio dużo miejsca, aby prawidłowo funkcjonować. Przy przetrwałych zębach mlecznych, więzadła przeznaczone dla zębów stałych nie mogą się odpowiednio wykształcić, prowadzi to do szybkiego rozwoju paradontozy, co grozi przedwczesną utratą zębów stałych. Poza tym, podczas gdy „mleczaki” nie ustępują miejsca zębom stałym, dochodzi do stłoczenia wszystkich zębów. W żuchwie oraz szczęce nie ma miejsca by pomieścić wszystkie 70 zębów, a to doprowadza do tego, że zęby układają się w nieprawidłowych położeniach. Nawet jeśli przetrwałych „mleczaków” jest tylko kilka, w konsekwencji u psa dochodzi do wykształcenia nieprawidłowego uzębienia i wady zgryzu. Niekiedy wada ta nie ma wpływa na funkcjonowanie zwierzęcia, jednak czasem zęby mogą kaleczyć jamę ustną, powodując bolesne otarcia, a nawet rany. W sporadycznych przypadkach, wady zgryzu są tak poważne, że zwierzę nie jest w stanie samodzielnie pobierać stałego pokarmu. Inny problem stanowi bardzo ciasne przyleganie zębów do siebie. Brak przestrzeni pomiędzy zębami zakłóca prawidłowy przepływ śliny i płynu dziąsłowego, co bardzo przyspiesza powstawanie bakteryjnej płytki nazębnej. Zalegające resztki pokarmowe, jak i narastające osady prowadzą do rozwoju zapalenia przyzębia.

Bardzo często właściciele, którzy zauważyli u swoich pupili podwójny zestaw zębów wahają się z pójściem do swojego lekarza weterynarii. Większość z nich cierpliwie czeka, aż zęby mleczne w końcu same wypadną. Należy sobie jednak zdawać sprawę, że jeśli do momentu wyrzynania się zęba stałego ząb mleczny jeszcze nie wypadł, to jest bardzo mała szansa, że proces taki nastąpi samoistnie. Zazwyczaj niezbędna jest tu pomoc lekarska, a im szybciej zostanie ona udzielona tym lepiej.




Wypowiedz się na forum...
Copyright © 2004-2007 Animalia.pl - wszystkie prawa zastrzeżone.
Korzystanie z serwisu jest równoznaczne z akceptacją regulaminu. Kontakt z nami.